Ailenin 40 yılını verdiği işi askıya aldı: “pes ettim”
2017'de cirosu 40 milyon lirayı aşan bir üretim şirketinin sahibiymiş. Fabrika binası, makineleri olan, ailesinin kırk yılını verdiği bir işi yürütüyormuş. İşler son üç yılda bozulmuş. Çalıştığı sektörde üç büyük firma çökmüş; elindeki bu firmalara ait çeklerin bedelini kendi kasasından ödemek zorunda kalmış. Tahsil edemeyeceğini bildiği yaklaşık 4 milyon liralık bir batak oluşmuş. İşçilik, hammadde ve çek ödemeleri için ayırdığı karşılık da böylece yok olmuş. 2018'in ilk çeyreği bittiğinde işini neredeyse tamamen kapatma, fabrika binasını ve makinelerini satma kararı almış. Bunu bir tercih gibi değil, “bu kararı almak zorunda kaldım.” diye anlatmış. Elinde avucunda neredeyse hiçbir şey kalmadan batmaktansa ailesinin 40 senesini verdiği işi askıya almayı seçmiş. Bütün bunları içinde büyük bir hayal kırıklığıyla yaptığını yazmış. Fabrika binasını başka sektörden bir şirkete satmış ve yeni sahibine hayrını görmesini dilemiş. Yazdığı gün tapu işlemi henüz bitmemiş; sözleşme günü 4,80 lira olan dolar 5,28'e çıkmış, önündeki günlerin ne getireceği belirsizmiş. Borçlarını kapattıktan sonra aynı işi yeniden kuracak kadar nakdi kalacağını hesaplıyormuş. Yine de geri dönmeye niyetli değilmiş: “bu şartlarda iş yapabilme kabiliyetini ben kaybettim” demiş ve sözünü “becerebilen varsa devam etsin..” diye bitirmiş.