“Arkadaşlar üniversiteye gitti, ben boşluğa düşer miyim?”
2023 yazında bir foruma yazan 18 yaşındaki bir genç, ilk mezun senesini hiç çalışmadan geçirdiğini anlatmış. TYT'de 500 bin, AYT'de 300 bin sıralama yapmış; dilde ise 24 bin ve 26 bin. Mesajından hem kararsızlık hem de derin bir yalnızlık okunuyor. Önünde birkaç yol varmış: dil bölümü yazıp hazırlık yılında YKS'ye çalışmak, bir önlisansa girip DGS ile dört yıllığa geçmek, açıköğretime yazılıp kasiyerlik ya da kargoculuk gibi bir işte çalışmak veya bir yıl daha mezuna kalmak. 82 OBP'siyle, kırık OBP olsa bile belki 70 bin yapabileceğini düşünüyormuş. Matematiğe yatkın olduğuna inanıyor ama temelinin eksik olduğunu da biliyormuş. Ama asıl derdi puan değil, yalnızlıkmış. Arkadaşlarının hepsi üniversiteye gitmiş, kendisi de sosyal biri değilmiş. Hiç arkadaşı olmadığını, dershaneye de gitmek istemediğini yazmış; sadece denemelerine yazılmayı düşünüyormuş. Tek düzenli uğraşı bir aydır gittiği spormuş; orada da yalnızmış ama sporu çok sevmiş, bırakmaya hiç niyeti yokmuş. Ehliyete de yazılmış; bunların onu biraz oyalayacağını umuyor. İçini en çok kemiren soru şuymuş: “Tek endişem kimse olmadığı için boşluğa falan düşer miyim?” Düşerse nasıl kurtulacağını da bilmiyormuş. Forumdakilere “Siz olsanız ne yapardınız?” diye sormuş. Gelen cevaplarda bazıları yalnızlığın hedefe odaklanmak için avantaj olabileceğini, mezuna kalmanın makul olduğunu söylemiş. Sonraki mesajlarında bir gün 7 saat ders çalışıp 2,5 saat spora gittiğini, AYT'ye hazırlanabileceğine inandığını yazmış. Mezuna kalmanın mantıklı olabileceğini, dershanede sosyalleşebileceğini, sporun da özgüvenini artıracağını düşünmeye başlamış. #yks #mezun #ikinci_mezun_yili #yalnizlik