Dahab'daki ilk gece dalışı, aynı zamanda son gece dalışı olmuş
2007 yazında Mısır'da, Dahab'da kanyon olarak bilinen bir dalış noktasında hayatımın ilk gece dalışını yaptım. Gündüz dalışlarında hava da su da mükemmeldi. Gece için ayrıca hazırlanmadım; günlerdir giydiğim kısa dalış elbisesiyle suya girdim. Bunun bedelini çabuk ödedim. Gece suyu gündüzkünden belirgin şekilde soğuktu ve kısa elbise yüzünden ilk on dakikadan sonra dalışın bütün keyfi kaçtı. Dalış boyunca titredim. Karanlıkta planda olmayan bir sürpriz de çıktı: grup bir mağaranın ağzına geldi, dibi görünmeyen kapkara bir delik. Ekipten bazıları bunu görünce epey korktu. Üstelik etrafta görecek pek bir canlı da yoktu. Hâlâ aynı şeyi söylüyorum: "en kötüsü, plankton bile yoktu be!" Kafamdan geçenler de pek iç açıcı değildi. Sakinleşirsem belki titremem geçer diye düşündüm. Bir yandan da gecenin o saatinde orada ne işim olduğunu sorguladım. İçimden, keşke bir köpekbalığı görsek de koşarak sudan çıksak diye geçirdim. Kırk beş dakika süren bu keyifsiz dalışı "kimseye birsey çaktirmadan bitirdim". Titrememi, isteksizliğimi kimseye belli etmedim. Bugün gece dalışını kendim için "biraz hazirliksiz biraz sanssizliktan dolayi pek sevemedigim dalis türü" olarak tanımlıyorum. Vardığım karar da net: o gece benim "ilk ve son gece dalisim." oldu.