Her şeyini kaybettikten sonra tanımadığı bir şehirde sıfırdan başlamak
Maddi durumu iyi olmayan bir aileden gelmiş, kimseden destek almadan sıfırdan başlayıp sektöründe en yukarılara çıkmış. Seneler önce milyonlarca liralık bir şirketi varmış. Ama kendi anlatımıyla kurduğu imparatorluğu yine kendisi yıkmış: şirketin batmasının sebebinin işle ilgili bir sorun değil, kendi kişisel hataları olduğunu açıkça söylemiş. Batışla birlikte “paranın ve konforun vermiş olduğu her şeyimi kaybettim” demiş. Ardından gelen yılları “acıyla, kanla, ataletle, yoklukla geçen çok zamanlarım oldu” diye anlatmış. O çok zor zamanlarda yalnız ve parasız kaldığını da saklamamış. Buna rağmen içinde şimdi ne yapacağım telaşı olmadığını yazmış. Kimseyi suçlamamış, pes etmemiş; kendine hep yeniden başlayabileceğini telkin etmiş ve fırsatların peşinden koşmuş. Maaşlı bir işe girip garantiye geçmeyi hiç düşünmemiş, hep kendi işini yapmış ve defalarca yeniden denemekten korkmamış. Hayatı yeniden evlenmesiyle başka bir yöne dönmüş. Bu yüzden dört yıl önce başka bir şehre yerleşmiş ve eşinin maddi, manevi desteğiyle ufak çaplı bir işi yeniden kurmuş. “hiç kimseyi tanımadığım bir şehirde sıfırdan tekrar başladım” diye anlatmış. Pandemi ve ekonomik kriz döneminde çok zorlanmış ama bırakmayı düşünmemiş; yeni insanlarla tanışıp işini adım adım büyütmüş. Bugünkü temposunu tek bir günle özetlemiş: sabahın köründe evden çıkıp 16 saate yakın çalışmış, iki yüze yakın telefon görüşmesi yapmış, şehir içinde 200 kilometreden fazla yol gitmiş. O gün on binlerce lira kazandığını, çevresindekilere de kazandırdığını yazmış. Yarın cebinde su alacak para kalmasa bile yine ticarete dönüp bir yerden sıfırdan başlayacağını söylemiş. Yaşadıklarından çok büyük dersler çıkardığını da eklemiş. Maddi olan her şeyin geçici olduğunu bildiğini, kimseyi küçük görmediğini anlatmış. Ona göre her batış yeni bir eğitim, yeni bir başlangıcın temeliymiş; ama bu yol sabır ve soğukkanlılık istiyormuş, kırılgan bünyelere göre değilmiş.