Kırkına merdiven dayarken düşen göz kapakları: üç yıllık tereddüdün sonu
Kendimi bildim bileli göz kapaklarım düşüktü. Kırkıma yaklaşırken bu sarkma iyice arttı; artık yalnızca görüntümü değil, görüşümü de etkilemeye, bana rahatsızlık vermeye başladı. Yıllarca gözlerimi açık tutabilmek için kaşlarımı kaldırıp durdum; bu zamanla bir alışkanlığa dönüştü. Bir süre geçici uygulamalarla idare ettim. Bir dönem işimi gördüler ama son yıl onların da hiçbir etkisi kalmadı. Aynaya her baktığımda aynı yorgun ifadeyle karşılaşıyordum. Ameliyat fikri hep aklımdaydı ama bir o kadar da korkuyordum. Kötü sonuç alanların hikâyelerini okudukça içimdeki korku büyüyordu. Bu yüzden karar vermem yaklaşık üç yıl sürdü. Bu sürede durmadan okudum, ameliyat olanlara tek tek sordum. Zamanla şunu anladım: Sonuç yalnızca cerrahın tecrübesine değil, kişinin cilt yapısına ve sağlığına da bağlı. Sonunda içimdeki tereddüdü yendim. O günkü ruh halimi en iyi şu cümle anlatıyor: "Artık yorgun görüntüme dayanamayıp ameliyat olma kararı aldım". Muayeneye gitmeden önce önce-sonra fotoğraflarına uzun uzun bakmıştım. Doktorum süreci ve iyileşmeyi ayrıntılı anlattı, daha önce ameliyat ettiği hastaların fotoğraflarını gösterdi. Dinlerken içimden şunu geçirdim: Şu anki hâlimden daha kötü olamaz. Ve hemen ertesi güne randevu aldım. Ameliyat bölgesel uyuşturmayla yapıldı. Buna uygun bulunmuştum; böyle basit bir işlem için ayrıca genel anestezi istemedim. Çok zorlanacağımı sanıyordum ama hiç korkmadım. Yağ alınırken bir an tuhaf bir his oldu, o da hemşireyle sohbet ederken geçip gitti. İşlem boyunca onunla konuşarak vakit geçirdim. Ameliyattan, gözlerimin üzerinde dikişlere yapıştırılmış ince bantlarla çıktım. Görüşüm hiç etkilenmediği için arabamı kendim kullanıp eve döndüm. Bir buçuk ay içinde dikiş izlerim neredeyse görünmez hâle geldi. Ameliyat olduğumu fark eden olmadı ama değişimi hissedenler oldu: "Tanıyan insanlar yüzümde bir aydınlık olduğunu söylüyor." Yıllardır gözlerimi açık tutmak için kaşlarımı kaldırma alışkanlığım vardı; ondan da kurtuldum. Kalıcı göz kalemimin uçları ameliyattan sonra biraz yukarı kalktı. Bu küçük değişikliği şimdilik dert etmiyorum, düzelttirmeyi de henüz düşünmüyorum. Bugün sonuçtan memnunum, beklentilerimi karşıladı. İçimden gelerek söylüyorum: "Bir gün bile pişman olmadım. İyi ki yaptırmışım." Doktorumun adını vermiyorum çünkü iyileşme kişiden kişiye değişiyor. Bu kararı düşünenlere şunu söylemek isterim: Ameliyattan önce iyi düşünün, acele etmeyin. Doktor ihtiyaç yok diyorsa da durduk yere gözünüzü kurcalatmayın.