Kırmızı pantolon, yas ve sonunda bulunan “kendi renkleri”
Pek çok çiftin evlendiği 11.12.13 tarihinde boşanmış biri, yıllar sonra geriye bakmış. Eşini ilk gördüğünde evleneceklerini hissetmiş, ilişkilerini sarsılmaz sanmış. Hiç küs kalmazlarmış; sorunları aynı gün çözdüklerini düşünürlermiş ama meğer biriktiriyor, fark etmeden birbirlerinden uzaklaşıyorlarmış. Bir gün küslüğün ardından eşi ona sarılmış ve onu hâlâ sevdiğini söylemiş. Ama hemen ardından gelen cümle her şeyi değiştirmiş: “Artık bir kadın olarak değil, bir arkadaş gibi seviyorum.” Kendi sevgisini anlatmaya fırsat bile bulamamış. Eşi kırklı yaşlarının başında işinde istediği yere gelememiş, zor dönemlerden geçmiş. O da bunun geçeceğine inanmış, terapiyi önermiş. Eşi bitmiş bir sevginin terapiyle geri gelmeyeceğini söylese de ısrar etmiş. Bu süreçte kendinden vazgeçip eşinin dünyasında dönmeye başlamış. Sonra her zaman sade giyinen eşi, pahalı bir markadan kırmızı bir pantolon almış. Pantolonu denediğinde ona bol geldiğini görmüş; eşi “kendim için aldım” demiş. Ona göre bu, eşinin artık “kendine yakışanı” yapmaya başladığının işaretiymiş. Boşandıktan sonra içi kocaman bir boşlukla dolmuş. Yas tutmuş, çok konuşmuş, çok ağlamış; sonra acı birden geçivermiş. Bugün mutlu çiftlere hâlâ özendiğini, sevilmenin ve güven duymanın güzel olduğunu söylüyor. Ama pişman değil: “İyi ki diyorum, iyi ki boşandık.” Eşinin dünyasından çıkıp kendi evrenine geçtiğini, kendi renklerini bulduğunu yazıyor. Ona göre başlayan her şey bir gün biter: evlilikle, boşanmayla ya da dostlukla. #boşanma #yeni_başlangıç #kendini_bulmak