Kucağında bebekle eve dönen yeni bir babanın ilk haftaları
Ziyaretler, tebrikler ve ürkek antrenmanlarla geçen üç günlük hastane macerasının ardından yeni baba ile eşi bebekleriyle eve dönmüş. O anı şöyle anlatmış: "elimiz boş, karnımız şiş girdiğimiz binadan kucağımızda bir bebek olduğu halde eve dönüyoruz." Aylardır dinlenen nasihatler, kitaplardan okunanlar, hemşirelerin aceleyle verdiği talimatlar artık sınanacakmış. İlk şaşkınlık hemen gelmiş: o dönemde babalar için doğum izni yokmuş, kanuna göre bütün yük anneye kalıyormuş. Neyse ki çalıştığı yer anlayış göstermiş de bir hafta evde kalabilmiş. Sayılı gün çabuk geçmiş; bir sabah elinde bebeğin fotoğraflarıyla işe giderken, yeni bir düzen kurmak üzere eşinden ve bebeğinden ayrılmış. Çocuk sahibi olmanın yeni bir dizi sorumluluk demek olduğunu, bir bebeğin ne kadar çok iş çıkardığını ise ancak yaşayınca anlamış: "insan ancak bunu doğrudan tecrübe edince anlayabiliyor." Çocuklu arkadaşların kurduğu düzenler hakkında söylenenlere de artık başka bir gözle bakmaya başlamış. Bebeği anlatışı hem yorgun hem şefkatliymiş: neredeyse her iki saatte bir acıkan, derdini yalnızca bağırarak anlatan, arada bol bol uyuyan, belki farkında olmadan gülücükler dağıtan küçük bir insan. Emzirmek dışındaki her işi, gaz çıkarmayı, alt değiştirmeyi, uyutmayı, yıkamayı babanın da pekâlâ yapabileceğini, evin işlerinin de en az yarısını üstlenmesi gerektiğini düşünmüş. Hayalindeki babalık, sorumluluğun da hayatın da eşit paylaşıldığı bir babalıkmış. Yirmi yıl sonra oğluna yalnızca ne çabuk büyüdüğünü söylemek istemiyormuş. Gece yarısı altını değiştirirken üstüne çişini yaptığını, "sabaha karşı uyandığında gözlerini nasıl cin gibi açıp yüzüme baktığını", gazını çıkaramadığında alt dudağını titreterek ağladığını, göğsünde uyumaya çalışırken burnunu emmeye uğraştığını, bir hafta önce giydiği tulumun küçük gelmeye başladığını da anlatabilmek istiyormuş. Eşiyle birlikte bunun yollarını aramayı sürdürüyorlarmış. Kendi sözleriyle: "bu çok kolay değil ama içimden bir his mümkün olduğunu söylüyor."