“Nefes almalı insan”: YKS baskısıyla geçen lise yılları ve geç gelen keşif
Bir öğrenci, YKS'yle daha lisenin ilk yılında tanıştığını anlatıyor. Sistem belliymiş: 10. sınıfta hedef koy, 11'de çalışmaya başla, son yıl “tam gaz” devam et ve kazan. Bu uzun koşu onu epey yormuş. Geriye dönüp bakınca o yılların neye mal olduğunu tek cümleyle özetliyor: “Saatlerimizi, günlerimizi hatta paramızı sınava verdik.” Bütün bir lise hayatını tek bir sınava adamanın ne kadar mantıklı olduğunu bugün hâlâ sorguluyor. Ailelerin sınav üzerinden kurduğu baskıdan da söz ediyor. Pek çok öğrencinin bu baskıyı yaşadığını, kendisinin de onlardan biri olduğunu söylüyor; ama ayrıntıya girmemiş. Sonunda üniversiteyi kazanmış ama bölümünden memnun kalmamış. Bunu açık yüreklilikle yazıyor: “Bölümü beğenmedim nolcak peki? (Ki beğenmedim)”. 17-18 yaşındaki bir gencin böyle bir tercihi yapmasının ne kadar mantıklı olduğunu da soruyor. Asıl kendini üniversite yıllarında keşfetmiş, ilgi alanları da ancak o zaman çoğalmış. Ama o yıllara dönüp baktığında içinde bir sitem kalmış: “Belli dönemlerde kendimden vazgeçmek zorunda bırakılmamalıydım.” Vardığı sonuç şu: kimse hayatının belli bir döneminde kendinden tamamen vazgeçmek zorunda bırakılmamalı. “Nefes almalı insan” diyor; okuyanlara da sınavla hayat arasında bir denge kurmalarını öğütlüyor ve bu dengeye nereden başlanabileceğini soruyor. #yks #lise_son #aile_baskısı