Lara'da 60 metreden ilk atlayış: hayatının en uzun iki saniyesi
2007 yazıydı. Antalya'da, Lara plajında 60 metre yüksekliğinde bir bungee platformu vardı. Ben oldum olası adrenalini seven biriyimdir ama o gün oraya atlamak için gitmedim. Yanımda Almanya'da yaşayan bir arkadaşım vardı ve aklımda böyle bir plan yoktu. Arkadaşım daha önce Barselona'da atladığını, çok eğlendiğini anlattı. İçimdeki merak kıpırdadı. Korkuyordum ama o korkunun bana bir haz da verdiğini biliyordum. İkimiz de çılgınlık seven insanlardık; sonunda kabul ettim. Platformun tepesine çıktığımda işler değişti. Bütün adrenalin tutkuma rağmen orada dehşete kapıldım. Aşağıya baktım: plajdaki şemsiyeler ve insanlar minicik noktalara dönüşmüştü. Halatı bağladılar ve kendimi boşluğa bıraktım. O anı hep aynı sözlerle anlatıyorum: belki de hayatımın en uzun iki saniyesiydi. Düşüncelerim öyle hızlı akıyordu ki zaman duygumu yitirdim. O iki saniyeye o kadar çok düşünce sığdı ki bitmek bilmedi. Halatın beni tutmayacağını, yere çarpacağımı sandım. Zihnimi en kötüsüne hazırlamaya çalışıyordum. Çarpmanın nasıl bir acı olacağını gözümün önüne getirmeye çalışırken nefes almadığımı fark ettim. Bir an yere inmeden havada nefessiz kalacağımı düşündüm. Sonra bağırmam gerektiğini düşündüm ve bağırmaya başladım. Bağırdıkça nefes aldığımı fark ettim; bu beni biraz rahatlattı. O ana kadar gözlerimin kapalı olduğunu da ancak o zaman anladım. Gözlerimi açtım. Aşağıdaki her şey hızla büyüyordu. Korkunun yarattığı adrenalinle kalbim deli gibi atıyordu, nabzım sanki iki yüze çıkmıştı. Bir an bunun da bir rüya olabileceğini düşündüm. Rüyalarımda defalarca yüksekten düşmüştüm ama hep yere çarpmadan uyanırdım. Belki yine uyanırım diye küçük bir umut doğdu içimde. Ama yüzüme vuran rüzgâr, yaşadığımın gerçek olduğunu bana hatırlatıyordu. Madem öyle, dedim, bu anın tadını çıkarayım; ve eğlenmeye başladım. Sonra halat gerildi ve beni yeniden yukarı fırlattı. Korkunun yerini bir anda koca bir rahatlama aldı. Halat beni gerip tekrar yukarı fırlattığında artık sadece eğleniyordum. O ilk atlayıştan sonra bungee'den kopamadım; bazıları daha yüksek olmak üzere beş kez daha atladım. Ama açık konuşayım: hiçbiri ilki kadar muazzam değildi. Lara'daki o platform benim için korkuyla coşkunun aynı iki saniyeye sığdığı yer olarak kaldı. Adrenalini seven herkese bu deneyimi gönül rahatlığıyla öneririm. Bir de küçük bir ipucu: ilk atlayışınızda kollarınızı kapatmak yerine iki yana açın, havada daha uzun kalırsınız.