Servis yolunda not, kafede soru: "Geri vites yapacak durumda değildim"
Yıllardır mali alanda çalışan biri, işini bırakmadan bağımsız denetçilik sınavını nasıl geçtiğini 2019'da anlatmış. 2018'de mesleki bilgisini geliştirmenin yollarını ararken sınavı fark etmiş. O sırada işinin en yoğun dönemindeymiş; hafta sonları bile ailesinden uzak kalıp ofiste çalıştığı günlermiş. Başta bir eğitim şartı kafasını karıştırmış, ama uzun mesleki deneyiminin bu şartı karşıladığını öğrenince "kafam da rahatladı ve hedefe konsantre olmaya başladım" demiş. Her biri 150 TL olan sınav ücretlerini ödeyip hazırlığa girişmiş. İşi şehir dışında olduğundan her gün yolda geçen yaklaşık iki saati ders notlarına ayırmış. Mayıs'taki ilk oturumda bir dersten 88 almış, bunu "güzel haber" olarak anmış; ama diğer iki derste geçme puanına ulaşamamış. Bazı soru türlerine hazırlıksız yakalandığını, uzun soru metinleri yüzünden zamanla yarıştığını fark etmiş. Pes etmemiş. "Bir kere bu yola girmiştim ve geri vites yapacak bir durumda değildim" diye yazmış; artık hem tecrübesi hem umudu varmış. Eylül–Ekim'de iş için dört hafta yurt dışındayken hafta sonlarını gezmek yerine, kendini daha güvende ve rahat hissettiği kafelerde not çıkararak geçirmiş. Döndükten sonra servis yolculuklarında standartları okumuş, araç servisinde beklerken soru çözmüş. Kasım sınavında soruların çalıştığı konulardan gelmesi "özgüvenimi tazelememe sebep oldu" demiş. Bir kursa gitmemenin dezavantaj olup olmadığını düşünmeden edememiş, ama sınavdan çıktığında ilkinin aksine bu kez işin bittiğini biliyormuş. Yaklaşık üç hafta sonra açıklanan sonuçla başarısı kesinleşmiş. Sürecin ailesine yansıyan yüzünü de saklamamış: eşini ve oğlunu "istemeden de olsa ihmal ettim" diye yazıp onlara teşekkür etmiş. "Neyse ki bu sürecin ve çabaların sonu mutlu bitti" demiş; hedefine ulaşmanın ona "manevi bir haz" verdiğini anlatmış. #başarı_hikayesi #çalışırken_sınav #bağımsız_denetçi