Şirketi kapanınca ne ev kalmış ne araba: Kabullenip borcunu bitirmiş
Şirketini kapatmak zorunda kalan biri, ardından gelen borçlu günleri nasıl atlattığını 2025 sonbaharında, aynı yoldan geçenlere cesaret vermek için anlatmış. 2023 yılının sonunda şirketini kapatmış. Şirketin bütün ödemelerini tek tek yapmış, hiçbirini yarım bırakmamış; ama bu sırada kendi hesapları da çökmüş ve faturası doğrudan kendi hayatına çıkmış. Durumu hiç süslemeden yazmış: "ne ev ne araba kaldı, dışarda yemek yiyecek para yok." Bir dönem elinde hiçbir şey kalmamış gibiymiş. O günlerin bedelini de saklamamış. Sigara alamaz olunca tütüne geçmiş. Bir ay boyunca akşam yemeğini iftar çadırında yemiş. Bunu anlatırken ne bir şikâyet ne bir utanç cümlesi kurmuş; sadece olanı olduğu gibi aktarmış. Onu ayakta tutan şey, gerçeği kabul etmek olmuş. Kendi sözüyle "durumu kabullendim" ve hayatını adeta diyete sokmuş. Her harcamayı kısmış, gereksiz ne varsa hayatından çıkarmış, tek hedefi borçları kapatmak olmuş. Bu sabır karşılığını vermiş. Yaklaşık 12-15 ay içinde bütün borçlarını kapatmış. Borçlar bitince tütünü bırakıp yeniden sigara alabilir hale gelmiş. Ardından annesinin desteğiyle bir ev bile almış. Yazdığı sırada 6-8 ay içinde bir araba almayı planlıyormuş. Bir zamanlar dışarıda yemek yiyecek parası olmayan biri için bu, yeniden ayağa kalkmak demekmiş. Hikâyesini, aynı sıkıntıyı yaşayanlara sakin ve güven veren bir sesle bağlamış: "tüm borçlar ödenir içiniz rahat olsun." Ona göre yapılacak şey durumu kabullenmek ve kimseden destek beklememekmiş. Böyle bir sürecin insanı yıkmayacağına, tersine "daha da güçlü" yapacağına inanıyormuş. #fedakarlık #borç #kemer_sıkmak