Vermont'ta Work and Travel: yorgunluk, bisiklet ve beklenmedik bir irade
2025 yazında Work and Travel'la Vermont'a gitmiş bir öğrenci, yaklaşık üç aylık programın sonunda yazmış. Gitme sebebi açıkmış: tecrübe kadar paraya da ihtiyacı varmış. Program ücretinin bir kısmını ailesinden borç almış, bileti kısmen kendisi ödemiş. İlk işini vize görüşmesine yetişmek için aceleyle, pek istemeden seçmiş: Proctorsville'de housekeeping. Yürüme mesafesindeymiş ama çok yorucuymuş. İngilizcesi başta yetersizmiş, oraya giden ilk Türk olduğu için daha önceki Türk çalışanların bıraktığı izlenimin baskısını da üzerinde hissetmiş. "Psikolojik olarak ilk haftalar aşırı zorlandım" diyor. Sonra Ludlow'da küçük bir kasaba süpermarketinin fırın reyonuna geçmiş; sabah 8'den akşam 4'e çalışmış. İş çok ağır değilmiş ama ara ara derin dondurucuya girmek "felçli gibi" hissettiriyormuş. Kasabada toplu taşıma yok denecek kadar azmış. Sabahları bir servis varmış, dönüşleri bisikletle yapmış; akşam vardiyalarında karanlıkta bisiklete binemediği için birilerinden rica ederek araç bulmuş. Bisiklet sürmeyi gitmeden sadece bir ay önce öğrenmiş, dar yollarda başta çok korkmuş. Giderken sürdürdüğü bir ilişki de on gün kadar sonra bitmiş; yoğunluktan bunu düşünmeye pek vakti olmamış. Küçük bir yerde yaşamak zamanla sıkıcı gelmiş, çalışırken çoğu zaman saatin bitmesini beklemiş. Ama bu zorluklar ona kendini de göstermiş: "bu kadar iradeli olabileceğimi düşünmemiştim" diyor. Bacakları güçlenmiş, İngilizcesi de özgüveni de belirgin şekilde gelişmiş. İki kez Boston'a, bir kez de Chicago'ya gitmiş. Vedalaşmak beklediğinden zor olmuş. Sıkıldığı o sessiz kasabayı ve bisikletli anları özleyeceğini fark etmiş, "sanki ilk sevgilime veda ediyormuş gibi hissettim" diye yazmış. Tekrar gider misin diye sorsalar cevabı kocaman bir evet. Çıkardığı ders: işi ve kasabayı önceden araştırın, ulaşımı baştan planlayın. #work_and_travel #abd #vermont