Bir kurs, bir iş görüşmesi, bir tatil, bir doktor, bir taşınma… Gerçek deneyimleri oku, kendininkini paylaş.
Bir eylül günü, mahkeme salonunda bile değil, hâkimin odasında birkaç imzayla boşanmış bir adam, ayrılıktan on yıl sonra o günleri yazmış. Anlattığı şey kavgalı bir son değil; hüzünlü ama sakin bir veda. Eşya listesini bakmadan onaylamış. Bir tek, kendi aldığı ve eşinin parça…
Anlaşmalı boşanan bir anne, 2013'te ayrılık gününü sözlükte anlatmış, yıllar sonra da metne bir not eklemiş. Ona göre boşanma acımasız ama gerçekçi bir süreçmiş; insan bu süreçte içi boşalmış bir kabuğa dönüşüyormuş. Eşyaları bölüşürken mutluluk getirmeyen hiçbir şeyi ikisi de…
Evliyken çevresine örnek gösterilen, imrenilen bir çiftmişler ama boşanmaları ne anlaşmalı ne de kısa olmuş; çekişmeli ve uzun sürmüş. Bu hale nasıl geldiklerini kendisi de tam bilmiyormuş. Velayeti alan anne, resmi boşanma günü eski eşine bir mesaj atmış: Yasal görüşme…