Bir kurs, bir iş görüşmesi, bir tatil, bir doktor, bir taşınma… Gerçek deneyimleri oku, kendininkini paylaş.
Anne olma hayaliyle uzun yıllar yaşamış bir kadın, geç gelen anneliğini bir söyleşide anlatmış. Daha on yedi yaşındayken arkadaşlarına bile anne şefkatiyle yaklaşırmış. Otuzlu yaşlarına geldiğinde annelik isteği neredeyse bir takıntıya dönüşmüş. Ama otuzlu yaşlar, hızlı bir…
Yirmi üç yaşında, planlamadan anne olan bu kadın, ikinci çocuk kararını nasıl verdiğini ve sonrasını samimi bir dille anlatmış. Erken bir annelik olduğunu kabul etmiş ama o minicik bedenin onu hayata sımsıkı bağladığını, aldığı her nefese şükretmesine sebep olduğunu söylemiş.…
İkiz bebekleri dünyaya gelmeden 15 gün önce doğum iznine ayrılan bu anne, yaklaşık yedi ay sonra işe dönüşünü kendi hikâyesinden yola çıkarak anlatmış. Bebekler altı buçuk aylık olana kadar her an birlikteymişler ve o ayların tadını olabildiğince çıkardığını söylemiş. Ama…
Kendini her bahar âşık, her mevsim uçmaya hazır, özgür ruhlu bir kadın olarak tanımlayan bu anne, anneliğin onu nasıl değiştirdiğini içten bir dille anlatmış. Anne olmadan önce "Korkmak nedir bilmezdim ben." diyormuş; kaybedecek bir şeyi olmadığını, insanların en çok korktuğu…
On aylık bir oğlu olan bu anne, bir gece bebeğini uyuttuktan sonra gün boyu hayalini kurduğu kahveyi içerken televizyonda annelik üzerine konuşan birini dinlemiş. Anlatılanlar aslında epey eğlenceliymiş ama o gözyaşlarını tutamamış. Sebebini de açıkça yazmış: "onu o kadar iyi…
27 yaşında, altı ay önce anlaşmalı olarak boşanmış bir kadın bir foruma yazmış; kararından pişman değilmiş ama anne olamamaktan, ileride yalnız kalmaktan, yeniden sevip sevilememekten kaygılanıyor ve olumlu örnekler arıyormuş. Ona cevap veren bir forum üyesi, kendi hikâyesini…